ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت­های مالی آن در بورس اوراق بهادار تهران 

قسمتی از متن پایان نامه :

.

– نظریه ارزشیابی و مدل­های ارزشیابی سهام عادی

ارزش یک دارایی مالی، معادل ارزش فعلی بازدهی­های مورد انتظار آتی آن دارایی می­باشد. سرمایه­گذار انتظار دارد که دارایی، جریانی از بازدهی را طی یک دوره زمانی فراهم نماید. پس تعیین ارزش ذاتی به عنوان نظریه ارزشیابی مدنظر قرار می­گیرد. برآورد ارزش ذاتی یا به بیانی دیگر فرآیند ارزشیابی، مستلزم در نظر داشتن موارد زیر می باشد:

  1. پیش­بینی جریانات نقدی آینده (جریان بازدهی مورد انتظار)
  2. برآورد نرخ بازده مورد انتظار حاصل از سرمایه­گذاری (نرخ تنزیل برای محاسبه ارزش فعلی جریانات نقدی آینده)

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

برآورد بازده­های مورد انتظار (جریانات نقد آتی) نه تنها از اندازه سرمایه­گذاری، بلکه از الگوهای زمانی و عدم اطمینان از حصول بازدهی به اندازه پیش­بینی شده متأثر می­گردد.

بازده یک سرمایه­گذاری می­تواند مواردی نظیر سود نقدی سهام، بهره دریافتی، سود سرمایه (افزایش ارزش) را در طی یک دوره شامل گردد. نرخ بازده درخواستی نیز با عدم­اطمینان در جریان نقد آتی مرتبط می باشد هر چقدر عدم­اطمینان بازدهی آتی بیشتر باشد، نرخ بازده درخواستی به عنوان صرف ریسک افزایش می­یابد.

در نظر داشتن اصل راهبردی در مدیریت مالی، که همانا حداکثر کردن ارزش شرکت می باشد، موجب می­گردد که فرآیند ارزشیابی با هدف ارزش­آفرینی توسط مدیریت مالی به شکل منطقی و اصولی انجام پذیرد. مقایسه ارزش برآوردی (ارزش ذاتی) با قیمت بازار، بستر اصلی تصمیم­گیری در سرمایه­گذاری را فراهم می­سازد. به گونه اختصار ارتباط این دو به تبیین زیر تبیین می­گردد:

 

ارزش برآورد >   قیمت بازار         سرمایه­گذاری انجام می­گردد

 

ارزش برآورد <  قیمت بازار       سرمایه­گذاری انجام نمی­گردد

 

ارزش برآورد =  قیمت بازار        بی­تفاوت نسبت به قبول یا رد سرمایه­گذاری

 

تئوری ارزش، چارچوبی مشترک برای ارزشیابی تمام سرمایه­گذاری­ها فراهم می­کند، کاربردهای مختلف این تئوری، ارزش­های برآوردی متفاوتی را برای راهکارهای سرمایه­گذرای به دلیل جریان­های پرداخت مختلف و ویژگی­های اوراق بهادار به وجود می­آورد که بر اساس آن سرمایه­گذار اقدام به سرمایه­گذاری در یک دارایی مالی می­نماید (رهنمای رودپشتی و همکاران، 1385، ص 134).

در بازار سرمایه، ارزشیابی اوراق بهادار به­خصوص سهام عادی همیشه ذهن دانشمندان و محققان مالی را به خود مشغول کرده می باشد و  به دلیل پیچیدگی و اهمیت ارزشیابی سهام عادی، مدل­های متعددی برای ارزشیابی آن ارائه شده می باشد. این مدل­ها در یکی از دو رویکرد کلی «مدل­های تنزیل جریانات نقدی» و «شیوه­های ارزش­یابی نسبی» قرار می­گیرندکه ذیلاً به مطالعه آن­ها پرداخته می­گردد:

 

2-13-1- مدل­های تنزیل جریانات نقدی:

در این شیوه با محاسبه ارزش فعلی سود نقدی یا جریانات نقدی عملیاتی و آزاد شرکت­ها،  ارزش سهام شرکت تعیین می­گردد. تعدادی از مدل­های مورد بهره گیری را که در ادبیات مالی معرفی شده می باشد عبارت می باشد از:

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 

  • اهداف پژوهش:

با در نظر داشتن موضوع پژوهش و مطالعه ارتباط بین نسبت­های مالی و بازدهی پورتفوی سهام، اهدافی که در این پژوهش دنبال می­گردد عبارت می باشد از:

  1. تعیین ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت قیمت به سود (P/E) آن در بورس اوراق بهادار تهران
  2. تعیین ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت قیمت به فروش (P/S) آن در بورس اوراق بهادار تهران
  3. تعیین ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت قیمت به ارزش دفتری (P/B) آن در بورس اوراق بهادار تهران
  4. تعیین ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت قیمت به جریان نقدی هر سهم (P/CF) آن در بورس اوراق بهادار تهران
  5. تعیین ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت ارزش دفتری به سود (B/E) آن در بورس اوراق بهادار تهران
  6. تعیین ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت جریان نقدی به سود (CF/E) آن در بورس اوراق بهادار تهران
  7. تعیین ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت سود به فروش (E/S) آن در بورس اوراق بهادار تهران

پایان نامه ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت­های مالی آن در بورس اوراق بهادار تهران

پایان نامه ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت­های مالی آن در بورس اوراق بهادار تهران

پایان نامه - تز - رشته حسابداری